Hafızaya erişim engellenemez

T24’te yıllardır yazıyorum. Tek bir gün sansüre uğramadım. Doğan Akın’ın kurduğu ve hepimizi yıllardır kucaklayan cesur ve özgürlükçü gazetecilik anlayışının T24 çatısı altında devam etmesini istiyoruz.

Yıllar içinde bir yazımın başlığı dahi değiştirilmedi. Bir cümlem dahi yazılarımdan çıkarılmadı. Bir paragrafım nedeniyle önüme bir duvar örülmedi. Yazdığım bir konu nedeniyle bana “bunu yazma” denmedi.

Üstelik yazdığım konuların önemli bir bölümü, Türkiye’de hâla konuşulması, araştırılması ve yazılması kolay olmayan başlıklardı.

Karadeniz’in çok kültürlü geçmişinin, Rum ve Ermeni hafızasının izlerini yıllardır araştırıyor ve yazıyorum. Ordu’dan başlayarak Karadeniz’in farklı kentlerinde insanların, ailelerin, yapıların, mezarlıkların, okulların, kiliselerin, çeşmelerin, fotoğrafların ve belgelerin peşinden gittim. Unutulmuş isimleri yeniden gündeme getirdim. Kaybolmuş yapıların hikâyelerini yazdım.

Aile albümlerinden, eski kartpostallardan, negatiflerden ve sözlü tarih çalışmalarından yararlanarak bir dönemin hafızasını kayıt altına almaya çalıştım. Bunu yaparken ilginç bir şey de yaşadım.

Bu çalışmaların önemli bir bölümünü, söz konusu cemaatlerin kendi gazete ve yayın organlarında yapabileceğimden çok daha özgür ve rahat biçimde T24’te yapabildim. Bunun altını özellikle çizmek istiyorum. Çünkü benim için bu, T24’ün özgürlükçü yayıncılık anlayışının en somut göstergelerinden biridir.

Rum ya da Ermeni meselesini yalnızca “cemaat içi” bir konu olarak görmeyen; onu Türkiye’nin ortak tarihi, ortak hafızası ve ortak meselesi olarak ele alan bir yayıncılık anlayışıydı bu.

Ben T24’te yalnızca Rumları ya da Ermenileri yazmadım. Onların hikâyelerini Türkiye’nin hikâyesinin içinden yazdım.

Karadeniz’in çok kültürlü geçmişini, bugünün şehirlerinin sokaklarında hâlâ görülebilen izleriyle birlikte ele aldım.

Bazen bir kilisenin kitabesinden, bazen bir Rum okulundan, bazen bir Ermeni mezarlığından, bazen bir çeşmeden, bazen de bir ailenin yıllardır sakladığı fotoğraftan yola çıktım ve bunları yazarken kendimi herhangi bir editoryal kalıbın içine sıkışmış hissetmedim. Bu çok kıymetliydi.

Çünkü özgürlük yalnızca hükümeti, devleti veya güçlü aktörleri eleştirebilmek değildir. Özgürlük aynı zamanda kendi topluluğunuzun, kendi çevrenizin, kendi alışkanlıklarınızın dışında da soru sorabilmektir.

Bir kapı kapanırsa başka bir kapı açarız. Bir mecra erişime kapatılırsa başka mecralar kurarız. Çünkü bizim işimiz yalnızca yazmak değil; kayıt tutmak, tanıklık etmek ve unutturmamak. Ve bunu yapmaya devam edeceğiz...